صفحه نخست         درباره وطن من            ارتباط با ما             آرشیو             آگهی و تبلیغ

                                               سر مقاله شماره پنجم                               سر مقاله شماره ششم                       سر مقاله شماره هفتم

ا

سال هشتاد و نه هم مسافر شد و صفحات آخرین سال هم به دست روزگار دارد ورق می خورد، سریع و  شتاب آلود! انگار همین دیروز بود که همسفر سال هشتاد و نه شده بودیم و حالا نرم نرمک وقت جدایی است فصل ها و سال ها  می گذرند و ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار....

امروز اگرچه قنات ها خشکیده و نمی توان به سنت دیرین نائینی ها بر سر آب رفت و  به ماهی حلقه لنجو غذا داد، اما می توان حکایتش را بازگو نمود و اگر  رفتن به باغ مصلی در سیزده بدرها فراموش شده می توان به قدر توان ، قدم سوی صحرا نهاد .

 آری بهار می آید و جشن بزرگ کودکان است و باز گرچه شاید روزگارکودکان امروز حال و هوای روزگار کودکان دیروز را نداشته باشد  و بازی های کودکانه دیروز مکانیزه و دیجیتالی شده و خوشحالی وصف ناپذیر ما از گرفتن یک برگ اسکناس بیست تومانی برای کودکانی که به اسکناس های  پنج هزار تومانی و ده هزار تومانی هم وقعی نمی نهند ، بی معنی شده باشد اما هنوز هم دست خودمان است تا عطر بزنیم به زندگیمان، روح بدهیم به زیستنمان . همه و همه دست خودمان است به هر روی نباید از یاد برد که زندگی آب تنی کردن در حوضچه اکنون است و زمان می گذرد و سال نود نیز نیامده خواهد رفت و باید مواظب خواب خرگوشی باشیم .

براستی آفرینش سراسر حکمت است و خلق  فصول نیز .   نیاکان ما نیز  با الهام از آفرینش ، آیین ها و رسوم حکمت آمیز بنا نهادند . وقتی در چهارشنبه سوری از روی آتش می پریم و زردی را به آتش می دهیم و سرخی را از آن می گیریم باید به حکمت ها  بیاندیشیم .  تماشای گذر کردن زمستان و رستاخیز زمین تصویری از قوانین الهی است تصویر تغییر است و تغییر حکم الهی است و هیچ کس را یارای مقابله با آن نیست.  رفتن و شدن را گریزی نیست و حکم دیگر اینکه در پی هر شدی آمدی است و در پس هر تاریکی  طلوع و روشنایی .

زمستان می گذرد و بهار می آید بوی گل و سوسن و بنفشه راه خود را از  پشت دیوارها به درون خانه ها باز می کند آری این زمستان هم می گذرد تا بهاری آید که همه آیت الهی است برای آنان که اهل اندیشه اند . این زمستان ها در تاریخ سرزمین ما آبستن حوادثی بوده تلخ و شیرین از قتل امیر کبیر به دست استبداد و استعمار و دیکتاتوری گرفته تا پیروزی ملت بر استعمارو استبداد در نهضت ملی شدن صنعت نفت . بهار در زمستان 57 را خیلی ها به خاطر دارند سال خروش ملتی که از دروغ و ریا و استبداد به تنگ آمده بود و هوای بوی گل و سوسن و یاسمن داشت.

ملتي كه هرگز تسليم ديكتاتوري نبوده و نيست . براستي كه تاريخ بزرگترين معلم است و چه زمستان ها كه در تاريخ سرزمين ما بهاري شد . زمستان منطقه نیز آخرین فشار سرمای سوزناک خود را به میدان فرستاده است تا جان ها را بسوزاند اما گویا ملت ها دریافته اند که تاریکترین لحظه شب ، لحظه پیش از طلوع است مردمان تونس و مصر و لیبی و ... در جستجوی تماشای قامت آزادیند اما نکته نغز آنکه دیکتاتورها همه مشابه هم سخن می گویند و خود را دلسوز ملت و قهرمان ملی مي دانند. تا آخرین لحظات در تار توهم خودساخته گرفتارند و زمانی صدای انقلاب ملتشان را می شنوند که دیگر سودی به حالشان ندارد . (علی (ع) :آنان که وقتشان پایان یافته خواستار مهلت اند و آنان که مهلت دارند کوتاهی می ورزند)